jueves, 15 de diciembre de 2011



I SI ENS TOQUÉS LA LOTERIA ???

La setmana que ve torna, com cada any, el sorteig de Nadal. Nosaltres, per tal de somniar despertes, qualsevol cosa.

Diuen que la gent es trastoca de vegades, que els hi dóna per fer coses inversemblants. Nosaltres ja les fem sense tenir ni un "duru", així que no crec que ens piqui el tema per aquí.

Com no se sap mai, la Paula ha aprofitat per fer una recreació, per si de cas ens dóna per fer un grup de rock (de casal rock, seria ja...) pintar-nos el cabell, tatuar-nos (amor de madre, no cal...) i passar per la "Corporación Dermoestética" (atenció als retocs del PaulaShop, pel que fa a arrugues, bosses, ...).

La veritat és que estem fantàstiques inclús de Mamma Mia, no creieu ?

Fins demà. Petonets invisibles!!!!

Fàtima-Marga

sábado, 19 de noviembre de 2011

UNA REFLEXIÓN SOBRE LAS AMIGAS


En una clase vespertina en Stanford, el jefe de psiquiatría daba una charla sobre la conexión cuerpo-mente, la relación entre el estrés y la enfermedad. Dijo, entre otras cosas, que lo mejor que podía hacer un hombre por su salud era casarse con una mujer, mientras que lo mejor que podía hacer una mujer por su salud, era fortalecer sus relaciones con sus amigas. Todos nos reímos... pero el profesor hablaba en serio.

Las mujeres se conectan entre sí de manera diferente y crean sistemas de apoyo que ayudan unas a otras a manejar el estrés y las experiencias difíciles de su vida. Físicamente, la calidad de este "tiempo con mis amigas" nos hace liberar más seratonina, que es neurotransmisor que ayuda a combatir la depresión y crea una sensación general de bienestar.

Las mujeres compartimos sentimientos, mientras que los hombres, en general, establecen relaciones en torno a actividades. Ellos muy raramente se sientan con un amigo a hablar sobre cómo se sienten en relación a algo, sobre como va su vida personal. Del trabajo, si; de deportes, si; de coches, si. Pero de sus sentimientos? Muy rara vez. Las mujeres lo hacen todo el tiempo. Nosotras compartimos desde el fondo de nuestra alma con nuestras madres/hermanas/amigas... y eso es evidentemente muy bueno para nuestra salud. Él dijo que pasar tiempo con una amiga es tan importante para nuestra salud como correr o ejercitarnos en un gimnasio.

Existe la tendencia a creer que cuando estamos haciendo ejercicio, estamos haciendo algo bueno para nuestra salud, pero que si pasamos un rato con las amigas estamos perdiendo el tiempo y deberíamos hacer algo más productivo. FALSO !! De hecho, dijo el profesor, no crear ni mantener relaciones personales de calidad con otros seres humanos, es tan peligroso para nuestra salud como fumar !! Así que, cada vez que te juntes con tus amigas a charlar, dáte una palmadita en la espalda y felicítate por hacer algo bueno por tu salud.

Realmente somos muy afortunadas...

Lectura del Santo Evangelio Azofaifo-HOTEL ALÍ, Marrakech, març 2011

viernes, 4 de noviembre de 2011

UN CAP DE SETMANA "REBONICOT" A VINARÔS....DE CATEGORIA


Quedamos el viernes enfrente de B de vaca a las 19:00 horas, tras dar una vuelta de reconocimiento nos dirigimos hacia nuestro objetivo: pasar un finde faifo de categoría.

El viaje con aquellos maravillosos años....mi agüita amarilla, si pido otra cerveza.....Nos llevo a nuestro destino para conocer el lugar donde los Torres, se relajan, toman el sol y desconectan de la gran ciudad. (Aquí me siento un poco el convidat), no le falta un detalle, caravana, avance y cocinita enfrente. Nos instalamos y cenamos en el avance ensalada y tortilla con guarnición de muchas risas.Tras la cena hicimos de trileras, juego que hizo estragos este verano y empezamos a diseñar lo que serían los dos días siguientes.

Sábado: Nos fuimos despertando y tras asearnos, desayunamos de lujo el día prometía mucho y además nos regalo de un tiempo magnífico. Se nos ocurrió que lo mejor sería dar un paseo para conocer Vinaròs y aprovechar el buen tiempo para estirar las piernas.Paseamos al lado del mar, callejeamos por el centro y parada para hacer el vermut, buscamos terraza palafotiko con tapita de jamón incluída.

Visitamos el merca, para hacer nuestras compras, lomo, queso y piña. Parada al Simpli para reponer bebidas, frutas y demás, y de nuevo al coche. Decidimos que el domingo comeríamos kalimero a l’as. Después de comer montamos la paradita con la firme convicción de hacer el álbum de nuestro 6º. Aniversario Viaje Atenas.

Revisamos las fotos, dimos color, recortamos y enfocamos, todo lo necesario para conseguir un álbum rebonico, de categoría y con una gran dosis de serenidad.

Seguimos la pauta de los otros álbums, en la portada el Partenón. Las cariátides, llegada al aeropuerto con nuestras malletas rosa chicle tendencia, fotos divertidas, fotos al despiste, fotos homenaje a la alegría y al buen rollo, fotos en hidra por los poros, fotos en el partenon ,fotos indignadas, fotos del cuerpo Astinómico y en acción, fotos de día, fotos de atardecer y fotos de noche. La central insuperable!!!!., fotos de pies, de manos, en el metro, de señales, de carteles. De minifaifas, en la capilla, en aeropuerto, en el barco, trepando un árbol, bebiendo mythos, tomando café.....fotos posado Licabetos, cambios de guardia y rastrillo, fotos de gastronomía, de caféfredos y de mercadillo, fotos de terrazas con cantantes griegos,fotos de antes y después, fotos al Pireo, fotos de columpio.....En la contra nuestro petit comité de bienvenida, gracias por estar ahí!.

Tras un descanso para dar una vuelta, cenamos y calculamos que íbamos muy bien y que teníamos el día siguiente para acabar de poner fotos y poner los marcos.

Domingo: Nos levantamos y tras asearnos y desayunar continuamos con nuestra tarea. Más risas, más fotos, y el sol que se rinde ante nuestra buena suerte y nos regala un finde súper fenomenal. Tras el vermut y la comida, damos un último pase general y de damos el ok definitivo, y ahora solo queda esperar a tenerlo en nuestras manos.

Sólo nos queda recoger y despedirnos de Vinaròs hasta la próxima!!!!!!.

En resumen un fin de semana rebonic y de categoria.

Fátima Conchi

VISITANDO A LA DIOSA MITOS...


El día 9 de julio del 2011 salimos de casa con la sonrisa puesta y, a trompa talega o corri-corriendo, nos encaminamos al aeropuerto con nuestra malleta rosa. Con miedo de "hacer un Pelayo" y sin necesidad del Resaquil ( pues ya teníamos bastante con nuestro propio subidón de adrenalina) embarcamos en el avión camino del Partenón.
No sé cómo resumir todos los momentos que vivimos a continuación, sólo sé que nos han permitido volver a soñar, volver a inventarnos, volver a mirar hacia delante ...
Nos alojamos en el hotel "Margaret Astor" y ... pasear por Ermou, la Plaka, Monastiraki, Akropolis, Omonia y Syntagma se convirtieron en una rutina (divina).
Hemos convertido el "ir de ferreterías" en una actividad de culto, "la astinomia" en un póster central y las cervezas en un "mythos".
Hemos aprendido la diferencia entre hortofagos y estofagos, hemos aprendido a chequear las fotikos y a usar el parakaló.
Ya sabemos quienes son Evaristo, Alfredo y Kalimero.
Nos hemos ido de poros en Hydra y no hemos tenido necesidad de utilizar el paramoskis.
Hemos entrado en un marmitako entre Fisio, Palapiscina, Larisa, Evangelistas, Piraos, kalifea, Syntagma Condicional, Omonia, Akropolis, Monastirakis, Taurus y Mostacho.
Hemos comprado camisetas a la carta, sandalias espartanas, discos alternativos, plakas de calle, abalorios al mayor, batifredos y caneleros.
Hemos visitado "Nuestra Señora de los Perjudicados", "Nuestra Señora de Omonia o Mare de Deu dels Cremats", hemos comido con "Nuestro Señor de Thisio", hemos hablado con "Santa Doménica" y hemos ido de romería a "San Iordas de Licabeto".
Algunas han hecho de leonas, otras han padecido karraspera y otras han necesitado fondopotorropoulos con aplakador.
Pudimos escuchar canciones griegas a la hora de comer (ese pelo, ese pelo ya se acabó, ya no pasa calor), aprender lo que comen los griegos los domingos (Kalimero a l'ast) y qué utilizan cuando están griposos (viva-porus).
Visitamos unos baños otomaños y algunos pakomeaos (qué difícil tirar de la cadena).
Hemos soñado con detenciones y con hacer ... zumitos.
Pero .... Voythia, Ayvathia... que ya estoy modorra de tanto recordar!
Kiriki, kirikiki : Muchos Mymythos. Megapikilia de besos.
Fátima-Pilar

YO RECUERDO QUE UNA VEZ FUIMOS FELICES EN CATANIA..


Me apunto una deuda que tenemos con nuestro blog... El otro dia oía voces y era él, me dijo si ya no le queríamos... que si habiamos perdido el interés en él. Insistió en decirme lo bien que se lo pasaba releyéndose a si mismo, de cuantas risas le habiamos provocado, cuantas cosas ha vivido gracias a nosotras...
En fin, espero no darle la razón. Querría hacerle saber que no lo olvidamos, y la mejor manera de hacer entender a alguién (en este caso algo, aunque a veces creo que grácias a nosotras está vivo...)que se le quiere es con hechos, en este caso también con palabras.
Así pués, de parte de nuestro Blog, os pido QUE NO PERDAMOS LAS BUENAS COSTUMBRES¡¡¡¡

pd: A lo mejor tiene un poco de celitos de Facebook... pero en su defensa don Face tiene poca memoria, en cambio nuestro Blog es ETERNO.

viernes, 2 de septiembre de 2011

¡MUCHA, MUCHA POLICIA...!

El cuerpo de policía griego...

Este diálogo es producto de nuestra conocida facilidad para los idiomas y de las visiones policíacas que nos acompañaron en nuestro marmitako griego por las calles de Atenas. Se nos ocurrió a golpe de parakaló, tomando un alfredo. Aunque cuando tuvimos la oportunidad de ponerlo en práctica nos falló el habla ... cosa bien rara en nosotras.

- Kalimero, kirie astinomia,
yiasas, ¿tikanis?
kiriki, kirikiki :
¿mi mythos y tu mythos
pueden hacer zumitos
para la fotikó?
- Ohi.
- Hoy no, ¡YA!.
Efkharisto

copyright: meapilasconmarguelis

πππ.meapilasconmarguelis@hotpotorropoulos.kiriki
Besitos y Evaristo.
Fàtima-Pilar



miércoles, 31 de agosto de 2011

GRACIAS A LA BIRRA



GRACIAS A LA VIDA. Desafiant l'SGAE !!!

Gracias a la birra
Que me ha dado tanto
Me ha dado la Mythos
Para mis ratitos
Por eso yo canto
Para la "astinomia"
Que posa en la esquina
Bajando de Omonia
Y gago una "gotico"
Para mi memoria

Gracias a la guía
Que me ha dado tanto
Me ha dado el mercado
Y me ha dado "cuantos"
Por eso yo canto
Con el "dirhamero"
Lleno de dinero
Para un Calimero
Que en este momento
Es lo que más quiero

Gracias a la Plaka
Que me ha dado tanto
Sandalias y bolsos
Retablos de santos
Camisetas guapas
Planchadas y finas
Y muchas "latillas"
Para mi cocina
Que nuestros maridos
Ni se lo imaginan

Gracias a nuestro Astor
Tan bien situado
Cerca de Syntagma
De Plaka rodeado
Por eso yo canto
Mientras desayuno
Miro el Partenon
Y me quedo mudo
Y al recepcionista
Pregunto si dudo

Gracias a nuestro "Kirie"
Que nos ha dado tanto
Que a veces los platos
No hemos acabado
Berenjenas, salsas,
Verde y estofado
Un pan exquisito
Un postre sorpresa
También unas Mythos
Y un agüita fresca
Y un gallo Kiriko
Que no era de pesca

Gracias azofaifa
Que me has dado tanto
Cuentos y secretos
Todo farfullado
Mucha compañía
Abrazos de Paco
Risas y alegría
Comprando zapatos
Con las camisetas
Como hemos triunfado

Perdó Joan Baez i tota la seva generació... però algú ho havia de dir !!! Aquí la teniu noies, si triga el vol una mica més, li arrenquem encara tres o quatre estrofes !!

Fàtima-Marga

martes, 30 de agosto de 2011


sábado, 9 de julio de 2011

CERO... MIRADME EL TRASERO!















Salí de casa con la sonrisa puesta,
hoy me he levantado contento de verdad,
el sol de la mañana brilla en mi cara,
una brisa fresca me ayuda a despertar.

Yo digo...

La cuidad parece mi amiga,
hoy es mi día y nadie me lo va a arruinar,
las chicas de la esquina rien con picardía,
yo sé que es lo que quieren y se lo voy a dar.

Yo digo salta,
salta conmigo,
digo salta,
salta conmigo,
salta,
salta conmigo...

Voy por mi camino sin preocupación,
pasa la gente y me miran mal,
pero no me importa, a mí me da lo mismo,
hoy estoy alegre y tengo ganas de saltar.

Yo digo salta,
salta conmigo,
digo salta,
salta conmigo,
salta,
salta conmigo...
...¡Salta!

He salido de casa con la sonrisa puesta,
hoy me he levantado contenta de verdad.
Hoy es nuestro día
y nadie nos lo va arruinar.
Hoy estoy alegre
y tengo ganas de SALTAR!!!!
YO DIGO SALTA...
SALTA CONMIGO,
DIGO SALTA...

Besitos voladores!!!
Fàtima-Pilar

jueves, 7 de julio de 2011

UNO.. YA NO NOS QUEDA NINGUNO!!!

Está ahíiiii!
(leer con entonación de polstergeits)


"Somos una marea de gente,
todos diferentes,
remando al mismo compás.
Y es que sooomos una marea de gente,
todos diferentes,
remando al mismo compás"
Mensajes de agua (Macaco)

Este año somos una marea rosa,
todas diferentes,
pero remando y ...
pensando, hablando, riendo, llorando ... sintiendo,
al mismo compás.
En este momento siento
que no puedo contener mi alegria!!!
A desbordarse JO... (pi...)

Un besito de mareo inminente...
Fátima-Pilar

DOS ... EMPEZAMOS A DECIR ADIÓS




- ¡Capitán Stubing, tenemos que decirle una cosa!
- ¿Qué será, queridas?
- ¡Estamos preparadas para decir adiós,
adiós a la rutina,
adiós a los agobios del trabajo,
adiós a las pequeñas preocupaciones caseras,
adiós al vértigo acumulado durante todo un año,
adiós a lo planificado,
adiós a la contención,
adiós a los horarios,
adiós a la cordura,
adiós a ... esta espera ... que ya se acaba!
Dos Besitos de adiós, uno en cada mejilla.
Fàtima-Pilar

2 DE CAFÈ I 2 D'OUZO PARAKALO!!!!




Aquí estém, dins de la nostra safata grega... 4 serveis per a les 4!!!


D'aqui dos dies estarem a l'Olimp FAIFO!!!


Ja se que ja son 6 els viatges i aixó ens dona veterania, peró no oblidem la sort que tenim. Preparem-ho com si fos el primer, posem la quantitat justa d'alegria, una miqueteta de nervis pre-viatge, un puntet d'insomni per poder allargar les hores, un grapat de creativitat per les nostres "creacions audiovisuals", totes les nostres faifo-samarretes per luïr palmito, uns quans IBUS pels moments de fluixera, la lectura d'una i l'atenció de les tres que resten, un foradet a l'estòmec per poder "arassar" amb tota la gastronomia grega que s'ens posi per devant, la azo-bossa plena d'abraçades...ja sabeu que al llarg del viatge no poden faltar-nos...

l'abnessia necesaria per deixar enrera (només durant 7 dies) factures, nens, que fer per dinar, marits i el que volguem...

Faltes dos dies i la nostre "redactora" que està de "vaques" aviat penjarà l'entrada del 2,

-perdoneu l'intromisió- peró tenia moltes ganes de dirvos també que haureu d'anar a passet de tortuga peró que jo us seguiré fins on calgui...perdoneu peró algú us ho havia de dir!!!


PIKILIA D'ABRAÇADES, DE PETONS!!!!!

Fatima-Wanda!!!!

miércoles, 6 de julio de 2011

TRES... TENGO UN ATAQUE DE ESTRÉS!





"Mi vida esta pendiente más de ti,
Preguntando por ti,
Caminando por ti,
Esperando por ti,
Navegando por ti,
Volando por ti,
Soñanado por ti.

Cuando cuente tres otra vez, vuelve a salir
Quererte a mi, me hace feliz
si el cielo se torna gris
y el 'tino llega a su fin
No quiero jamas sentir
que de mi vida te vuelves a ir ."

Quereros a mi me hace feliz y si el cielo se vuelve gris vosotras hacéis que se torne azul ... como el de Atenas, que nos está esperando.
3 Besitos estresados.
Fàtima-Pilar

martes, 5 de julio de 2011

CUATRO... NOS QUEDA POCO RATO!!!




Nos queda poco rato ...
para cargar el farfullario,
para renovar el vestuario,
para la lectura nocturna,
para la habitación comuna,
para el despilfarro de fotos,
para reírnos como locos,
para olvidar las preocupaciones,
para caer en todas nuestras tentaciones...

4 Besitos para pasar el rato!

Fàtima-Pilar

lunes, 4 de julio de 2011

CINCO... A PUNTO DE DAR EL BRINCO!





Uno, dos, tres, cuatro y cinco,
las azofaifas estamos a punto de dar el brinco,
¿sabes lo que quiere decir eso ?
Que nos vamos volando al Peloponeso,
en busca de unas extensiones,
a disfrutar de nuestras vacaciones.
Sin planes, sin horarios, sin rutina,
sin malos rollos y sin carabinas.
Un año esperando esto,
que nadie dude que vamos a echar el resto.
Uno, dos, tres, cuatro y cinco,
prepara la maleta con ahinco.
Uno, dos. tres, cuatro y cinco,
porque ya estamos a punto de dar el brinco!!!

5 Besitos de Maaaaaammmmbo.
Fàtima-Pilar

domingo, 3 de julio de 2011

SEIS... ¿CÓMO LO VÉIS?




"Hakuna matata,una forma de ser
hakuna matata, nada que temer
sin preocuparse es como hay que vivir
a vivir así, yo aquí aprendí,
hakuna matata"
El rey León.

Sólo nos quedan 6 días, ¿cómo lo véis?
No hay nada que temer,
durante una semana disfrutaremos de nuestra forma de ser,
viajando con vosotras es lo que yo aprendí.
Seis besitos.
Fátima-Pilar

sábado, 2 de julio de 2011

SIETE ... A ATENAS EN UN COHETE!




La gente me señala
me apuntan con el dedo
susurra a mis espaldas
y a mi me importa un bledo.
que más me da
si soy distinta a ellos
no soy de nadie,
no tengo dueño.
Yo sé que me critican
me consta que me odian
la envidia les corroe
mi vida les agobia.
Por qué será?
yo no tengo la culpa
mi circunstancia les insulta.
Mi destino es el que yo decido
el que yo elijo para mí.
¿A quién le importa lo que yo haga?
¿A quien le importa lo que yo diga?
yo soy así y así seguiré, nunca cambiaré.
¿A quién le importa lo que yo haga?
¿A quién le importa lo que yo diga?
yo soy así, y así seguiré, nunca cambiaré.
Quizá la culpa es mia
por no seguir la norma,
ya es demasiado tarde
para cambiar ahora.
Me mantendré
firme en mis convicciones,
reportaré mis posiciones.
Mi destino es el que yo decido,
el que yo elijo para mí
¿A quién le importa lo que yo haga?
¿A quién le importa lo que yo diga?
yo soy así y así seguiré, nunca cambiaré.
¿A quién le importa lo que yo haga?
¿A quién le importa lo que yo diga?
yo soy así y así seguiré, nunca cambiaré.
¿A quién le importa lo que yo haga?
¿A quién le importa lo que yo diga?
yo soy así y así seguiré, nunca cambiaré.

Cuando estamos juntas, nos mostramos como somos,
sin vergüenzas ( o sinvergüenzas).
7 Besitos.
Fátima-Pilar

jueves, 30 de junio de 2011

LA SUERTE DE NUESTRA VIDA...



La suerte de mi vida (El Canto del Loco)

"Y pienso que si no existe yo me muero
que en mi cabeza había un sueño
y que se ha hecho realidad!!
Y quiero contarle al mundo entero
que tu vida es lo que quiero y que tú eres mi mitad!"


¿ A qué puede referirse este trocito del Canto del Loco?

¿ Podría ser nuestro tour?

¿ Podría ser nuestro grupo ?

¿ Quizás nuestra amistad ?

Vosotras sois mi mitad, me complementáis, habéis hecho realidad mis sueños, sin vuestras risas yo me apago y vuestra compañia es lo que quiero. Soy azortuna, digo afortunada.

Besitos de suerte loca.

Fátima-Pilar